Archief voor categorie: Actueel

Eindejaar blog Crystal Ziel

De laatste dag van het jaar, en wat voor een jaar was het! Het jaar dat ik Natuurlijk Inclusief® kocht en het onderdeel werd van Impact Partners. Het jaar dat in het teken leek te staan van ‘inclusief leiderschap’. Het jaar waar inclusie wereldwijd onder druk kwam te staan en waar tegelijk mooie voorbeelden van inclusie ontstonden.

Laat ik met het eerste beginnen, want het was december 2024 dat ik het aanbod kreeg Natuurlijk Inclusief® te kopen. Zoals jullie weten was Natuurlijk Inclusief® onderdeel van de ICQ Groep en stond ik aan het begin van dit nieuwste label dat een bijdrage mocht leveren aan een inclusieve samenleving. Twee en een half jaar als directeur bouwen aan dit prachtige bedrijf later kreeg ik de kans het over te nemen. Ik voelde duidelijk: ik ben nog niet klaar met Natuurlijk Inclusief® en pakte die handschoen op.

Voor wie het niet uit ervaring kent: een bedrijf overnemen en meerdere bedrijven samenvoegen is niet makkelijk. Er komt een hoop bij kijken op het gebied van systemen, platforms, financiën en mensen. Je raakt mensen kwijt, je krijgt er mensen voor terug. Eerlijk is eerlijk – ik was niet op die hectiek en beweging voorbereid. Dat vind ik overigens niet erg, gooi me maar in het diepe, dan leer ik het snelst.

Een factor die ik er niet bij had zien komen was een verslechtering van mijn al kwetsbare gezondheid. Ik heb nu bijna 4 jaar Long Covid en heb in die jaren veel in moeten leveren. Werken werd niet langer vanzelfsprekend en steeds vaker moest ik een stap terug doen. Dat was prima, paste ook bij mijn rol, maar tijdens een overname niet heel handig, kan ik vertellen.

Tegelijk kon ik erop vertrouwen dat onze fantastische trainers en adviseurs het dagelijks werk overnamen. Zo heb ik met plezier gekeken naar de ontwikkelingen op het gebied van trainen die ik niet had voorspeld, maar stevig kon omarmen. Het bleek namelijk een jaar waar er vraag was naar trainingen voor leidinggevenden en bestuur. Prachtig om te zien hoe divers onze trainers en dus onze trainingen zijn. Van leerstijlen tot dialoogsessies en van praktische invulling tot aan ‘onzichtbare diversiteit’- het kon allemaal en het sloot aan.

Mede door deze ontwikkelingen heb ik de nieuwe focus van ons bedrijf ingezet. We laten de activiteiten rond de Wet banenafspraak los en geven het stokje door aan ons zuster platform Sociaal Domein Online. Ook stoppen we met de dienstverlening rondom SROI, met uitzondering van onze huidige en vaste klanten. In het nieuwe jaar staan onze opleidingen en trainingen en onze adviesafdeling centraal. We richten ons primair op inclusie, HR en Zorg & Veiligheid.

Wanneer je iets loslaat, ontstaat er ruimte voor andere zaken. De komende tijd werken we aan de laatste loodjes die voortkomen uit de overname en het inzetten van de nieuwe richting en structuur. Dus zie je gaandeweg zaken veranderen – dat klopt! Wat blijft is dat we onze expertise op verschillende manieren met je delen. Altijd vanuit de gedachte dat een inclusieve samenleving en arbeidsmarkt absoluut mogelijk is en dat iedere organisatie impact kan maken.

Het is gemakkelijk om vandaag de dag te denken dat al deze inzet op inclusie geen zin heeft. Er gebeurt veel op het wereldtoneel, zorgelijke zaken die de rechten en vrijheid van mensen onder druk zet. We hebben misschien het idee dat we geen invloed hebben op dat grotere geheel.

Maar dat is nu het mooie aan inclusie: we zíjn onderdeel van het grotere geheel en dus hebben we er zeker invloed op. Met een woord, een gebaar, het vasthouden van iemand, het betrekken van een ander, door simpelweg de haatdragende woorden niet te herhalen en door ons te blijven uitspreken vóór een wereld waar perspectief en inclusie centraal staan.

Dus laat het nieuwe jaar je inspireren om inclusie voor te leven, elke dag. Inclusie gaat (ook) over jou en mij. En de buurvrouw, en de slager, en de docent van je zoon, en de ondernemer om de hoek; inclusie gaat over ons allemaal. Samen brengen wij de wereld in beweging. Zonder twijfel. Altijd.

Een voorspoedig en inclusief Nieuw Jaar gewenst!

De laatste tijd zien we een stroomversnelling. De gesprekken over diversiteit en inclusie (D&I) zijn niet langer een ‘nice to have’, maar een must have op elke agenda. Recente gebeurtenissen laten één ding duidelijk zien: we laten nog te veel waardevol talent onbenut. Dit is een kans!

Het Natuurlijk Inclusief® Perspectief

Bij Natuurlijk Inclusief® draaien we de knop om. Waar anderen focussen op de drempels, focussen wij op de mogelijkheden. Een inclusieve samenleving en werkvloer is geen liefdadigheidsproject; het is de slimste, meest efficiënte en meest mensgerichte manier van ondernemen en samenleven.

• Het VN-verdrag Handicap en Toegankelijkheid: Steeds vaker zien we hoe de roep om toegankelijkheid (fysiek, sociaal en digitaal) luid en duidelijk klinkt. Dit is de perfecte aanleiding om verder te kijken dan de letter van de wet. Toegankelijke communicatie (denk aan B1-niveau of ondertiteling) en een fysiek toegankelijke werkplek zorgen er niet alleen voor dat mensen met een functiebeperking kunnen meedoen, maar maken de ervaring beter voor iedereen.
• De Schatkist van Neurodiversiteit: Er is groeiende erkenning voor neurodiversiteit (zoals autisme, ADHD, of dyslexie) als een bron van unieke talenten, niet als een beperking. Organisaties die hierin investeren, door bijvoorbeeld een rustige werkplek te bieden of duidelijke instructies, ontsluiten een collectieve intelligentie die innovatie en probleemoplossing een enorme boost geeft. Dit is slim werkgeverschap!
• Arbeidsmarktkrapte als Driemaal Goud: De aanhoudende krapte op de arbeidsmarkt maakt de urgentie alleen maar groter. Waarom blijven we vissen in dezelfde vijver, terwijl er groepen zijn — zoals mensen met een arbeidsbeperking, 50-plussers, of werkenden met een migratieachtergrond — die klaarstaan om een waardevolle bijdrage te leveren? Dit is hét moment om SROI, de Wet Banenafspraak en inclusief beleid te zien als de oplossing voor het tekort aan personeel.

Tijd voor Échte Actie: Doe je Mee?

Inclusie is geen vinkje. Het is een beweging. Het zit in het DNA van een organisatie die begrijpt dat de grootste waarde zit in het laten floreren van álle talenten. Natuurlijk Inclusief® staat voor:

1. Bewustzijn Creëren: Door niet alleen te praten over D&I, maar het te voelen en te zien in elke laag van de organisatie.
2. Drempels Verlagen: Van objectieve wervings- en selectieprocedures tot het aanpassen van de werkplek (fysiek en mentaal). Maak meedoen makkelijk!
3. Verbinden en Delen: Deel successen, deel kennis. Inclusie is samenwerken, in plaats van afhankelijk zijn van wat de overheid regelt. Wij zorgen voor een inclusieve samenleving die wérkt.

Laten we de recente aandachtspunten gebruiken als een krachtige startmotor. Iedereen verdient een plek. Iedereen heeft waarde. De weg naar een natuurlijk inclusieve samenleving ligt open. Het enige wat we hoeven te doen, is er vol energie en overtuiging overheen lopen!

Ben je klaar om de kansen van inclusie en neurodiversiteit binnen jouw organisatie te verzilveren? Plan een strategiegesprek via info@natuurlijkinclusief.nl of 06-18233493

Optimaliseer de nazorg van ex-gedetineerden in 2026

Op 15 januari starten we, in samenwerking met Partners in Perspectief, met de opleiding  nazorg ex-gedetineerden. Het bijzondere aan deze opleiding is de toevoeging van het onderdeel ‘stress-sensitief werken’ en de geïntegreerde adviesdienst. Hoe gaat dit in zijn werk?

Gedurende 6 maanden hebben deelnemers elke twee weken een online les over alle onderdelen van nazorg detentie – de wettelijke taak, de doelgroepen waar overlap mee is, de interne samenwerking, de samenwerking met partners, de registratie in de systemen en hoe de rol in te richten. Elke les is terug te kijken in de online leeromgeving.

De toevoeging van ‘het inrichten van de rol’ kwam tot stand omdat we bij veel gemeenten zien dat de taak van nazorg ex-gedetineerden niet (goed) gepositioneerd is waardoor er geen taakomschrijving is, geen profiel en geen doelgroepomschrijving. Bij de meeste gemeenten werken de coördinatoren nazorg detentie namelijk ook met andere inwoners in een kwetsbare situatie.

Deelnemers leren tijdens de opleiding dus alles wat je nodig hebt voor de rol én voor het verstevigen van de rol. Daarnaast leren deelnemers over chronische stress, stress-sensitief werken en hoe om te gaan met de eigen stress.

Naast de lessen bieden we een geïntegreerde adviesdienst. Dit betekent dat elke deelnemer 6 sessies aangeboden krijgt die gaan over de uitdagingen binnen hun eigen rol of eigen gemeente. Wat we binnen de looptijd van de opleiding (6 maanden) kunnen oplossen, lossen we op. De deelnemende gemeente krijgt een advies op maat, zonder dat ze daar een aparte consultant of adviseur voor hoeven in te huren.

Dit betekent dat gemeenten de kosten van de opleiding zowel uit een scholingsbudget of uit een inhoudelijk budget (zorg en veiligheid) kunnen bekostigen. De kosten voor de gehele opleiding zijn €3.333,-. Betaling kan in 1 keer of in 3 termijnen.

Inhoud van de opleiding:

• 12 online lessen
• Toegang tot een online omgeving met veel materiaal en extra informatie
• Het boek Perspectief! over stress-sensitief werken binnen gemeenten
• 6 sessies over een eigen/ gemeentelijke uitdaging
• Oplossing en/of advies op maat + uitgewerkt rapport
• 6 maanden lang individuele begeleiding via Whatsapp- of telefonische coaching

Deze opleiding is het resultaat van vele jaren ervaring binnen zorg en veiligheid en specifiek de nazorg van ex-gedetineerden. We hebben bij verschillende gemeenten de herinrichting en optimalisatie van deze wettelijke taak verzorgd. De meest voorkomende uitdagingen hebben we meegenomen in deze opleiding.

Binnen de meeste gemeenten zijn meer dan 1 persoon actief met het thema nazorg detentie. Daarom kennen we een korting toe bij meerdere deelnemers vanuit 1 gemeente: 15% korting op de totaalprijs bij twee deelnemers en bij drie of meer deelnemers vanuit dezelfde gemeente is die korting zelfs 20%. Uiteraard krijgt elke deelnemer dan nog steeds individuele begeleiding die bij de opleiding hoort.

We durven wel te stellen dat er geen opleiding nazorg ex-gedetineerden is zoals deze. Geen andere opleiding nazorg detentie biedt inzicht in stress-sensitief werken en de geïntegreerde adviesopdracht is uniek binnen dit thema.

Mocht je toch willen overleggen om te zien of deze opleiding iets voor jou is, dan plannen we met plezier een kennismaking in. Dat kan door een mail te sturen naar opleidingen@natuurlijkinclusief.nl of te bellen naar 06-18233493.

Van integratie naar inclusie

Of Rob Jetten straks als winnaar uit de bus komt, wist ik tijdens het schrijven van deze column nog niet. Maar één zin uit het verkiezingsdebat blijft hangen: “Inclusie is geen luxe, maar een basiswaarde.” Die woorden raken iets essentieels. Terwijl sommige partijen roepen dat “verspillend diversiteitsbeleid moet stoppen”, klinkt bij anderen juist het besef dat vrijheid en verbondenheid samen horen. Bij de debatten ging het soms hard, vooral als het over asielzoekers ging: “We moeten grenzen sluiten, want asielzoekers ondermijnen onze cultuur.” Zulke uitspraken schetsen een beeld waarin de ander vooral als bedreiging wordt gezien.

In discussies over asielzoekers verschuift het gesprek snel naar integratie. Het wordt vaak gebracht als iets dat de ander moet doen. De toon is duidelijk: “Ze moeten zich aanpassen. Ze moeten normaal doen.” Maar wat is normaal? En is dat waar het echt om moet draaien? In werkelijkheid gaat integratie, zoals wij het framen, vooral over onze behoefte om grip te houden op een wereld die verandert — een wereld die we niet kennen en daarom spannend vinden.

Wat als we het anders doen? Minder integratie, meer inclusie. Niet zeggen: “Doe zoals wij.” Maar: “Kom zoals je bent.” Daarmee bedoel ik niet dat alles mag. Gedragingen die tegen de wet ingaan, moeten hard worden aangepakt. Maar deze blik op nieuwkomers biedt kansen. Inclusie creëert ruimte voor verschil, zonder dat iemand zijn identiteit of waarden hoeft te verloochenen. Het geeft kracht en de mogelijkheid om, binnen onze wettelijke normen, jezelf te zijn.

Dit is niet alleen wenselijk voor nieuwkomers, maar ook voor Nederland. De arbeidsmarkt staat onder enorme druk. In de zorg dreigt een tekort van honderdduizenden professionals. In techniek en onderwijs is het niet anders. Tegelijkertijd hebben we in Nederland meer dan een miljoen mensen die niet of nauwelijks meedoen — waaronder statushouders en mensen met een migratieachtergrond. Onderzoek laat zien dat inclusieve organisaties niet alleen meer talent aantrekken, maar ook beter presteren. In een tijd van vergrijzing en personeelstekorten is inclusie dus geen luxe, maar een strategie voor veerkracht en economische vooruitgang. Het is tijd om het gesprek te kantelen: van angst naar kansen, van uitsluiting naar samenwerking.

De verandering begint niet bij de nieuwkomer, maar bij ons. Bij politici die durven anders te kijken. Die asielzoekers eerder als potentie dan als bedreiging zien. We hebben deze mensen nodig. Maar zonder open blik verandert er niets. Want iemand kan nog zo goed Nederlands spreken — als wij niet écht toelaten, blijft die muur staan.

Durven we eindelijk te zeggen: jij mag zijn wie jij bent, en ik blijf wie ik ben — en dat botst niet, dat verrijkt.

Oorlog of discriminatie? Wat laat diepere littekens achter? Het is een vraag die mij soms wordt gesteld. Deze vraag is lastig te beantwoorden. Kiezen tussen twee kwaden is onmogelijk. Toch weet ik één ding zeker: in beide gevallen gaat het om veiligheid. En als ik aan dit woord denk, kom ik steeds terug bij dat ene beeld, een moment in de prachtige, maar verwoeste stad Kabul.

Ik sta als zesjarig kind voor ons appartement, kijkend naar de blauwe hemel. Zoekend naar witte duiven, het symbool van vrede. Als kind droomde ik ervan ooit in vrede en veiligheid te leven. Voor mij was dat een leven zonder angst. Angst voor verwoesting, voor de lawaaierige raketten die de hemel van Kabul verscheurden. Angst of ik morgen nog zou leven. En als ik de dag overleefde, vroeg ik me stilletjes af: zie ik morgen mijn ouders, zussen en broer nog? Kan ik morgen even met mijn vrienden voetballen zonder telkens te moeten schuilen voor de bombardementen? De volgende dag was altijd een verrassing: zie ik die witte duiven, hoop en vrede, of toch die vliegtuigen die voor verwoesting en ellende zorgen?

Jaren later, op mijn zestiende, vluchtte ik naar Nederland. Eindelijk kwam mijn droom uit. Ik belandde in een land waar vrede en veiligheid gegarandeerd waren. Hier voelde ik voor het eerst hoe het is om niet voortdurend op mijn hoede te zijn. Om niet meer angstig te zijn. Het was een fijn gevoel, maar helaas kortdurend. Al snel moest ik een nieuw gevecht aangaan: discriminatie. De eerste confrontatie kwam op 11 september 2001. Ik herinner me die dag nog alsof het gisteren was.

Ik sta op het veld, klaar voor de voetbaltraining. In de verte zie ik Ronald, een teamgenoot, schreeuwend, scheldend en dreigend op mij afkomen. Voordat ik iets kan doen, staat hij op een paar centimeter van mij af. Hij kijkt indringend en schreeuwt: “Klootzakken, kijk wat jullie gedaan hebben,” verwijzend naar de verschrikkelijke aanslagen op de Twin Towers. Ik schrik en verstijf. Het enige wat ik denk is: Nee! Niet weer. Niet hier. Niet nu. Niet weer die angst, die onveiligheid. De dreiging was terug. Vaak genoeg, in een andere vorm. Heel persoonlijk en voelbaar. Hier was ik niet klaar voor.

Ik realiseerde me snel dat het overleven van een oorlog niet genoeg is om je echt veilig te voelen. Nu stonden mijn afkomst, huidskleur en overtuigingen onder druk. Het voelde onrechtvaardig. Dit gevecht was anders: soms subtiel, onzichtbaar en soms hard, maar altijd pijnlijk. In Afghanistan kwamen de dreigingen met oorverdovend geweld uit de lucht, in de vorm van raketten. In Nederland waren het stilzwijgende blikken, fluisterende woorden, openlijke beschuldigingen. Gek genoeg voelde de angst vertrouwd, alleen de ‘vijand’ was nu anders.

De worsteling met discriminatie was heftig, precies zoals met de oorlog. Alleen raakte dit nu niet mijn lichaam, maar mijn identiteit. Die mocht er niet zijn. Het was voor velen onbekend en anders. Na veel vallen en opstaan leerde ik steeds beter omgaan met verschillende vormen van discriminatie: hoe deze te herkennen en vooral hoe weerbaar te worden. Want het probleem lag niet bij mij. Niet bij mijn denkbeelden of uiterlijk. Het probleem was en is veel breder. Het wordt op allerlei manieren gevoed. En uiteindelijk ligt het bij degene die discrimineert, bewust of onbewust en handelt uit angst en onwetendheid.

Discriminatie en onveiligheid raken mij nog steeds. Maar gelukkig- en helaas- weet ik nu hoe ik moet reageren. Tegenwoordig kies ik er bewust voor om mij, in welke situatie dan ook, veilig te voelen. Dat kost energie, en vergt moed en lef. Want het is niet eenvoudig om nieuwsgierig te blijven terwijl iemand je kleineert of buitensluit. Toch is juist dát de manier om een dialoog aan te gaan en te begrijpen wat er achter het gedrag schuilt. Soms vraag ik mij af: hoe anders was het geweest als ik, toen Ronald mij discrimineerde, niet verstijfde maar de moed had om te vragen:  Hoe komt het dat je zo reageert? Wat wil je hiermee bereiken? 

Soms kijk ik nog steeds omhoog, zoekend naar witte duiven. In een wereld vol oorlogen blijft mijn droom hetzelfde: vrede en veiligheid. Niet zozeer voor mezelf, maar voor alle kinderen die met angst moeten leven. Net als vrede, die we enorm koesteren is (psychologische) veiligheid niet vanzelfsprekend. Daar moeten we altijd voor blijven vechten!

Arash Kargar